Terug zwanger na een moeilijke postpartum periode

shutterstock_324454121-copyOké, het is zover. Je bent terug zwanger. Op één of andere manier heb je dat moeilijke postpartum na de bevalling van je eerste een plek kunnen geven. Je weet nog altijd niet goed wat het nu juist was maar happy kon je jezelf toen niet noemen en dat heeft toch even aangesleept. De huilbuien, de angsten en onzekerheden, alle twijfels…als een Tsunami hebben ze je overspoeld. De ene zei dat het een depressie was, nog iemand anders een angststoornis, een derde een dip…wat doet het er eigenlijk toe? Je zocht hulp en je overleefde het. Nu, drie jaar later, kan je van jezelf zeggen dat je terug boven water bent gekomen. En ja, dan in een zot moment en 364 overpeinzingen zijn jullie er terug voor gegaan. Je hoopte nog dat het wat langer zou duren deze keer maar BAM, al na de eerste ronde was het raak. Dat was toch even paniek. Hoe gaat het gaan? Hoe moet je dat in hemelsnaam gaan doen met TWEE kinderen? Wat gaat de impact deze keer zijn? Je wilt die voorbereiding deze keer graag ànders doen, misschien helpt het wel? Hierbij een paar tips die je wat richting kunnen geven. Je hoeft ze niet àllemaal te volgen. Haal diegene eruit die jou passen.

Tijdens de zwangerschap

  • Laat je begeleiden door een vroedvrouw die ook nadien aan huis komt. Ze leert je doorheen de zwangerschap kennen en weet ook hoe je je “in normale” omstandigheden gedraagt. Ze zal na de bevalling snel zien wanneer het minder goed met je gaat of wanneer je dicht klapt bijvoorbeeld.
  • Zorg dat je in de zwangerschap al sterk verbonden bent met de baby in je buik, haptonomie kan daarbij helpen maar ook bijvoorbeeld zwangerschapsyoga. Een sterke binding met de baby in je buik is niet alleen heel aangenaam voor je kindje maar ook voor jou. Het zal je helpen om je kindje na de bevalling dichtbij te houden en dat is goed voor de moeder-kind binding. Hoe meer je je verbonden voelt met je kindje (lees: hoe meer je het gevoel hebt dat je kindje JOU nodig heeft) hoe beter. Daarnaast voel je je baby door de connectie beter aan waardoor je hem of haar sneller getroost krijgt. Jullie kénnen elkaar al. Dat geeft je zoveel voorsprong en het is een boost voor je zelfvertrouwen!
  • Veel ventileren over alles wat er in je hoofd en lijf zich afspeelt (zonder censuur) is ook een hele belangrijke. Depressie komt niet toevallig van het Latijnse woord deprimere wat onderdrukken betekent. Je onder-drukt iets, je houdt het binnen. Door het naar buiten te laten komen, terug te laten stromen, het te laten wegvloeien, verlaat ook de depressie je lichaam. Ventilatie is dus cruciaal. Het haalt je ook uit je mogelijk isolement. Door hier tijdens de zwangerschap al werk van te maken, moet je niet meer gaan zoeken naar mensen tot wie je je kan richten na de bevalling.
  • Doe veel grondingsoefeningen, zeker een paar weken voor de bevalling: wandelen, wroeten in de aarde, op blote voeten lopen, dansen, eventueel contact met huisdieren, vaak op de grond zitten. Ook ademhalingsoefeningen of mindfulness kunnen helpen.
  • Je kan preventief een traject opstarten bij een hulpverlener: ze kan je helpen om je angsten uit te spreken en er een stuk los van te komen. Ze leert je ook kennen, kent je voorgeschiedenis, je manieren van denken en doen, je kleine en grote kanten. Dat geeft veel voorsprong mocht het misgaan.
  • Lichaamsgerichte activiteiten: zwangerschapsyoga opnieuw, maar ook Shiatsu of je laten masseren, kunnen helpen. Emotioneel lichaamswerk brengt ook veel in beweging: hoe sterker de verbinding met je lijf, hoe minder groot de kans dat je in je hoofd schiet. In je hoofd ontstaat de angst. Hoe meer je in je hoofd zit, hoe groter de kans dat je gronding te laag is waardoor je gaat piekeren of angstaanvallen doet.
  • Zoek een mamagroepje op Facebook waar je terecht kan tijdens en na de zwangerschap. Gedeelde smart is halve smart en je krijgt het gevoel dat een tribe van vrouwen achter je staat. Net zoals vroeger. We hebben echt een netwerk van vrouwen nodig om op terug te vallen, in goede en in kwade dagen.

Na de bevalling

  • Vermoeidheid is numero uno trigger om onderuit te gaan. Dwing rust af. Ga ’s avonds mee slapen met de baby, beperk het bezoek, laat je pamperen, kom de eerste weken je bed niet uit maar slaap en rust zoveel als mogelijk, beperk uitstappen, wissel af met je partner, vraag hulp aan iedereen die je kent maar dan echt aan ie-de-reen, neem alle hulp aan die je krijgt aangeboden, besteed oudere kinderen uit of laat een babysit komen terwijl jij met de baby in bed ligt. Rust en slaap moeten je topprioriteiten zijn in de eerste twee à drie maanden.
  • Ook nu zijn grondingsoefeningen heel nuttig: wandelen met de kleine in de draagdoek, wroeten in de aarde, op blote voeten lopen, dansen, eventueel contact met huisdieren en/of vaak op de grond zitten.
  • Zorg dat je kraamhulp hebt. Ik weet dat dat een stretch is voor sommige vrouwen maar het is in het kader van voldoende rust echt noodzakelijk dat je je even niet over het huishouden hoeft te bekommeren.
  • Praat, ventileer, schrijf… Zorg voor een manier om te delen wat er van binnen leeft. Het is cruciaal dat je gedachten en gevoelens blijven stromen.
  • Maak rond week drie een afspraak bij de hulpverlener waarmee je in de zwangerschap contact hebt opgenomen. Bekijk het als een cadeautje aan jezelf en je wilt je baby tonen, toch?
  • Vergeet zeker niet op week zes langs te gaan bij de vroedvrouw. Dat opvolggesprek is natuurlijk een manier om af te ronden wat jullie samen hebben beleefd maar het is ook een goed moment om postpartum problemen te bespreken. Mocht je nog geen hulpverlener hebben, dan is dat het ideale moment om doorverwezen te worden.

Maar…

Het is heel moeilijk om te voorspellen of je al dan niet bij je tweede of derde of volgende postpartum er anders mee zal kunnen omgaan. Je hebt natuurlijk het perspectief dat het overgaat, je weet dat baby’s ooit stoppen met huilen, dat baby’s ook tegen een stootje kunnen en je flipt niet meer bij elke verkoudheid. Maar toch gebeurt het dat mama’s ook na een bevalling terug de weg kwijt raken. Vaak is dat omdat het de eerste keer niet helemaal doorwerkt is (dit gebeurt geregeld wanneer er medicatie is genomen) of er toch verdriet van bij de eerste keer terug naar boven komt of omdat er een patroon de kop opsteekt dat de eerste keer niet aan bod is gekomen. De omstandigheden kunnen ook anders zijn, je bevalling kan ingrijpend zijn… Je hebt, laat ons eerlijk zijn, statistisch gezien een hogere kans om een volgende postpartum depressie te krijgen als je er al eentje hebt gehad. Maar onthou: dit is opnieuw van voorbijgaande aard. Laat je goed begeleiden en je komt er terug door.

Ik wens je veel vertrouwen en wijsheid.

Lieve Van Weddingen heeft een eigen praktijk als therapeut en coach om vrouwen te begeleiden na de bevalling. Ze schreef ook het boek “Mijn baby lacht…nu ik nog!” http://www.lievevanweddingen.be