Wraak

Wraak is not done.
Wraak dient tot niets.
Wraak nemen is kinderachtig.
Wraak is slecht.
Wraak wreekt  zich.

Wraak nemen of wraakgevoelens wordt een beetje stiefmoederlijk behandeld.  Toen een vriendin vertelde dat ze, toen ze merkte dat ze bedrogen werd door haar vriend, zonder scrupules zijn mailbox had geopend om nog meer bewijzen te zoeken, werd in het gezelschap een beetje afkeurend geschud met het hoofd.  Want dat doé je niet zoiets.  Of het verhaal van meneer Jos die nadat zijn broer 5 jaar onschuldig in de gevangenis had gezeten, zélf het recht in handen neemt en daardoor behoorlijk wat wraakacties op zijn palmares heeft staan.  Het hóórt toch eigenlijk niet he. Of toen mijn toenmalige partner mijn hart had gebroken en ik dan maar -uit wraak en wanhoop- zijn gsm had opgeëist om dan met een hoop vriendinnen alle nummers op te bellen (mét succes).  Neen, eigenlijk doe je dat niet.  En al helemaal niet als therapeut.

Wraak is volgens mij één van de sterkste normen in ons Vlaamsche land.  Als onze kinderen wraak nemen, staan we toch al snel betuttelend te zwaaien met de wijsvinger dat dat toch echt niet kan.  In het ergste geval krijgt de wraaknemer er nog een straf bovenop en stapt de oorspronkelijke dader grijnzend  van het toneel. (ook wraak genomen)  Ik geef toe: wraak leidt tot weinig.  Het slachtoffer wordt nog niet 1/10de geraakt van hoe hij of zij op je hart en tenen heeft getrapt.  Je steekt er veel energie in. Het levert weinig energie op.  Of maar heel even.  Je stelt je kwetsbaar op waardoor je nog meer in de vuurlinie komt te staan.  Je kan er vrienden mee verliezen.  En je verliest er zeker even je imago door.

Maar je raadt het al.  Ik hou wel van wraak.  Ik vind het een interessante emotie om mee aan het werk te gaan enerzijds.  En anderzijds is het ook een creatief proces dat in het werk schiet: hoe kunnen we de ander kwetsen op zo’n manier dat wat ons is aangedaan erbij verbleekt?  Vrouwen kunnen eindeloos plannetjes bedenken over hoe ze wraak zouden nemen op ontrouwe partners en ja, het schept hierdoor solidariteit in de vrouwenclub. Gniffel, gniffel. Door wraak geef je jezelf de closure waar je recht op denkt te hebben. Wraak nemen laat je toe het donkerste plekje in jezelf zichzelf open te breken: dat duistere stuk waarvan je niet wist dat het in je zat.  Achteraf en jaren later bedenk je bij jezelf waar je ooit het lef hebt vandaan gehaald om dergelijke acties op touw te zetten. En ja misschien, ben je zelfs toen die ene keer een béétje te ver gegaan. Maar wraak geeft ook opluchting zoals wanneer je het klaslokaal uitstapte na een geslaagd examen, de opluchting waar je naar op zoek was.  De catharsis die je nodig hebt om het boek definitief dicht te slaan.  Je ademt dieper, je hoofd is leeg en je kan weer verder. Wraak proeft toch een beetje zoet.

De vrouw van Bart Peeters vertelde ooit dat ze hem zou castreren met een bot aardappelmesje mocht hij haar bedriegen. Hij weet anders ook wel wat te doen mocht zij hem ooit verlaten.
Allemaal door jou (Bart Peeters)
Mocht je me op een dag verlaten
Dan zal ik je laten gaan
Mocht er geen manier
Om het uit te praten bestaan
Dan zal ik verdwalen in de kou
En dat komt dan allemaal door jou
Dan drink ik me elke dag zat
En eet alleen nog chocolade
Heb ik je ooit toegegeven
Dat ik lijd aan verlatingsangst
Eerlijk zijn duurt al is het maar even
Het langst
Dan zal ik verdwalen in de kou
En dat komt dan allemaal door jou
Dan drink ik me elke dag zat
En eet alleen nog chocolade
Dan krijgen de kippen geen eten
En de katten geen voer
dan ligt de decadentie
Met natte lippen op de loer
Leef ik op koeken en whisky
Op jenever en bier
Ik trap het af ik trap het af
En ga voor eeuwig op zwier
Dan koop ik een Porsche
Of zo’n foute Jaguar
Ik noem me Benoit of ik noem me Georges
En ik blondeer mijn haar
Dan rij ik naar Parijs
En onder een brug
Trakteer ik alle clochards
Op wijn en op drugs
Mocht je me op een dag verlaten
Dan zal ik je echt wel laten gaan
Mocht er geen manier
Om het uit te praten bestaan
Dan zal ik verdwalen in de kou
En dat komt dan allemaal door jou
Dan drink ik me elke dag zat
En eet alleen nog chocolade
Dan pap ik aan met foute grieten
En maak ze zwanger bovendien
En als die trienen dan bevallen
wil ik die babies niet eens zien
Ik zet zwarte bij rooie mieren
Tot er geen enkele overleeft
Ik vertel alle kindjes dat de Sint
Terminale kanker heeft
Ik infiltreer in de zoo
Ik spuit heroïne in een giraffe
Ik bezoek alleen nog oude vrouwtjes
En troggel hun erfenissen af
Ik gooi mijn hersens op slot
Vind alle gore moppen tof
Ik stem voor zero tolerance
En koop een kalashnikov
Mocht je me ooit verlaten
Dan zal ik me echt laten gaan
Mocht er geen manier
Om het goed te maken bestaan…