Veel zachtheid

2015 wordt het jaar van de mildheid en de kwetsbaarheid. Wist u dat al? We gaan met z’n allen massaal op zoek naar zachtheid, liefde voor onszelf en anderen en naar kwetsbaarheid. Over dat kwetsbaar zijn, ging ik nog bloggen maar eerst moet er iets anders van mijn hart namelijk de onweerstaanbare drang van menig mens om zijn rouwende medemens sterkte toe te wensen. Sterft er iemand, dan zijn ze daar:”Sterkte!” of “Hou u sterk!” of “Veel sterkte!” Waar is dat in godsnaam voor nodig? Om de tranen binnen te houden? Om overeind te blijven? Om ervoor te zorgen dat hij of zij niet in elkaar stort terwijl u erbij staat? Hou u voor-al sterk dan gaat het het snelste over? Of: hou u vooral sterk dan heb je er het minste last van? Ik zie mensen zich letterlijk verharden als er sterkte wordt toegewenst. Ik zie hen hun rug recht trekken met de tanden op elkaar waardoor het verdriet (mogelijks) wordt weggeduwd. “Ik moet sterk zijn!!”, klinkt het in dat hoofd! Niet het effect wat u wil bereiken denk ik. Impliciet wordt de boodschap gegeven dat neervallen, uitvallen, kwetsbaar zijn, niet meer weten waar kruipen van verdriet verboden is. Ook niet het effect dat u wilt bereiken, geloof ik. Integendeel: u wil er zijn voor uw vriend, vriendin. U wil laten voelen dat u er bent voor hem of haar. Toch? Ik weet het wel: u bedoelt het goed. Het is een gewoonte. U denkt er niet bij na. U zegt dit al jaren en nog nooit heeft iemand u hiervoor een blauw oog geslagen. Uw moeder zei dat ook altijd. U houdt uzelf graag sterk. U weet geen alternatief.

What about zachtheid? Zachtheid voor de rouwende mens in de eerste plaats (maar voor iedereen in feite). Om het verdriet toe te laten en de tranen te laten gaan en komen. Dat is moeilijk als je sterk moet zijn. Mogen we dan alleen huilen wanneer de gordijnen dicht zijn en niemand er last van heeft? Ik mag hopen van niet. Want tranen laten zien, ook dat is kwetsbaarheid. (ja, die blog komt er echt wel aan). Door zachtheid voor de ziel worden mensen lief voor zichzelf en in tijden van groot verdriet kan dat enorm deugd doen. Zachtjes bij elkaar kruipen zoals alleen kleine poesjes dat kunnen, zonder praten en dan maar gewoon voelen wat er is.

Veel zachtheid wens ik u toe, dit jaar, mijn lieve medemens, in rouw of niet. Veel zachtheid voor uzelf.

IMG_9847

Een gedachte over “Veel zachtheid

Reacties zijn gesloten.