Oh jee, ik heb er bijna twee!


imageWanneer je vorige kraamtijd zo een beetje een grote of kleine donderwolk was, wanneer je veel gehuild hebt na de bevalling, wanneer je ideaalbeelden van het moederschap in elkaar gestort zijn als een kaartenhuis, dan is de stap naar een tweede kind een hele grote. En dan bedoel ik écht een heeeeeeeleeeeee grooooooteeee. De schrik slaat je wellicht al om het hart bij de gedachte alleen. Daarom komen best veel moeders bij mij aankloppen wanneer ze zwanger zijn van hun tweede kind. En allemaal hebben ze dezelfde vraag:”Help mij voorkomen dat ik in dezelfde woestijn terechtkom.” Nou, dat voorkomen kan ik niet. Ik kan hoogstens wat handvatten geven die helpen. En die ga ik nu uitleggen se. ;)

Maak een stand van zaken op

Het is cruciaal dat je min of meer de ellendige periode bij baby 1 verwerkt hebt. Kan je erover  praten zonder in tranen uit te barsten? Goed! Kan je er een goed grapje over maken? Toppie! Denk je eraan terug zonder verbittering? Groen licht. Word je nog verteerd door schuldgevoel omdat het niet gegaan is zoals je het wou? Werk aan de winkel! Heb je nog regelmatig paniek- of angstaanvallen? Zoek hulp! Wees eerlijk met jezelf en hou je hormonen even in bedwang, mocht je nog niet zwanger zijn.

Bereid je voor

Een verwittigd vrouw is er 3 waard zei mijn leraar Latijn. Je hebt er alle belang bij om goed beslagen te ijs te gaan. Vroedvrouwen zijn over het algemeen beter in het opvolgen van emotionele issues bij een zwangerschap dan gynaecologen. Juist zo iemand heb je nodig. Ze zal je helpen met al je angsten en verdriet die te maken hebben met je zwangerschap en bevalling. Ook kraamhulp achteraf doet wonderen. En als je graag borstvoeding geeft en dat liep vorige keer mis, bel je best op voorhand naar een lactatiekundige. Hulp aan huis gaat jou de steun geven die je nodig hebt. We wonen niet meer in communes, onze moeders gaan vaak zelf nog werken, we hebben te weinig voorbeelden in het moederschap. Daarom hebben we hulp nodig van vrouwen die er iets van kennen. Zet je trots opzij. “Ik kan het wel alleen.” mag je zeggen wanneer je een autowiel wil vervangen maar niet als je gaat bevallen. Wees je ervan bewust dat je door de eerste keer meer kans hebt om de tweede keer de pedalen te verliezen. Je laat je daardoor echt best zoveel mogelijk ondersteunen. Je moet het wel zelf doen maar niet alleen.

Maak verbinding met je ongeboren kind

Hoe beter de verbinding tussen moeder en kind hoe minder kans op postpartum problemen van emotionele aard. Deze verbinding begint niet vanaf de geboorte maar vele maanden ervoor. Je kan je kindje al kennen nog voor het is geboren en vice versa. Praat er tegen, zorg dat de papa er bewust een band mee ombouwt, vertel wat je doet, voelt en ziet. Vertel over je angsten en verdriet en dat deze van jou zijn en niet van hem of haar. Probeer een beeld te vormen van het wezentje in je buik, van zijn of haar persoonlijkheid afgeleid uit jullie interactie. Hoe snel of hoe traag, hoe doelgericht, hoe zacht of hoe kort hij of zij contact met je maakt, zegt iets over het temperament. Zeg dat je ernaar uitkijkt hem te ontmoeten en dat hij welkom is. Streel niet alleen je buik maar maak écht contact. Geen vluchtig aaitje maar écht aanwezige nabijheid. Maak tijd voor je ongeboren kind en start jullie band met een voorsprong. Het loont écht! Een haptonoom kan jullie hierbij helpen.

Bereid je omgeving voor

Iedereen heeft het beste met je voor, zonder twijfel. Maar jij bevalt, jij hebt recht op ALLE comfort en jij bent de baas. Betuttelende, overbezorgde, bemoeizieke adviezen kan je missen als kiespijn. Zorg ervoor dat je omgeving weet wat je belangrijk vindt. Je wil misschien geen raadgevingen (“Moet hij nu weer eten?”) of je wil dat ze de eerste weken zorgen voor eten of je wil dat het bezoek maximum een uur blijft (werk voor je partner!) of je wil kraamkost (zet het op het geboortekaartje) of je wil nog iets anders. Organiseer je troepen met andere woorden.

Maak een geboorteplan

De bevalling bij baby 1 is soms een bron van frustratie en ontgoocheling. Daarom is een geboorteplan een uitstekend idee. Zet nauwgezet op papier wat voor jou belangrijk is tijdens de arbeid en de bevalling en overloop dit met je gynaecoloog of vroedvrouw. In mijn boek vind je duidelijke vragen om je op weg te helpen hiermee. Overweeg lang genoeg een poliklinische bevalling of zelfs een thuisbevalling. Beiden, onder strak medisch toezicht, even veilig als een ziekenhuisbevalling. Hoe minder mensen die je in de war kunnen brengen met tegenstrijdige adviezen, hoe beter. Snel terug naar huis gaan, bevordert je gevoel van zelfredzaamheid, dat kan je deugd doen.

Wees realistisch

Een tweede kind gaat weer wennen worden. Je gaat je draai moeten zoeken, je gaat weer niet weten wanneer je kan douchen die eerste dagen, je gaat dubbel zoveel was hebben, nog meer speelgoed in huis, misschien dubbel zoveel luiers te verversen, je gaat rondlopen als een zombie door de vermoeidheid, je gaat momenten hebben dat je je afvraagt waaraan je bent begonnen.

MAAR: meestal gaat het bij een tweede echt vlotter. De handelingen zitten nog in je vingers. Je lichaam herkent veel van bij baby 1 dus je werkt sneller op automatische piloot, je moet niet meer al je ideaalbeelden loslaten, je partner is al geroutineerder en je schoonmoeder weet nu ook al dat ze de baby niet mag pakken als het kind slaapt. Dus: er is hoop! :)

Zoek een buddy

ik pleit in mijn boek voor een maatje. Iemand die op dezelfde golflengte zit en bij wie je je hart kan uitstorten. Misschien kan een vriendin je hierbij helpen? Ik ben ook grote voorstander van je aan te sluiten bij een groep moeders die voor dezelfde maand als jij is uitgerekend. De steun, solidariteit en herkenning zijn daar enorm. Alle baby’s gaan ongeveer op hetzelfde moment door dezelfde fasen dus je hebt direct een klankbord wanneer je je onzeker voelt. Je kan raad vragen, op elk moment, er is altijd wel iemand die even tijd heeft. Het gaat niet altijd over honing en melk maar ook over de minder prettige kanten van het moederschap. De meeste groepen verkassen naar Facebook en daar gebeurt alles in een besloten groep. Je hoeft dus niet je hart en ziel bloot te geven voor de hele wereld. De dagdagelijkse steun is onbetaalbaar. Misschien vind je dit een grote stap maar vertrouw mij: het is echt de energie waard.

Praat met je partner

Uit mijn onderzoek bij 140 moeders blijkt dat de partner de belangrijkste factor is om je lekker in je vel te voelen als moeder. Het spreekt voor zich dat je partner je “partner in crime” wordt. Daarom helpt het als jullie op dezelfde golflengte zitten. Praat met hem (of haar) NU AL over je noden en wensen. Wat vind je belangrijk eens de baby er is? Hoe lang wil je dat je partner thuis blijft? Wat kan hij verwachten van jou die eerste weken en maanden? Waar wil je dat hij bijspringt? Hoe gaan jullie de nachten doen? Hoe staat hij tegenover jouw keuze voor fles- of borstvoeding en de implicaties die die keuze meebrengen? Hoe kan hij het jou comfortabel maken? Wanneer wil je terug gaan werken? Hoe gaan jullie de zorg voor de oudste(n) opvangen? Allemaal thema’s waarover je het al kan hebben voordat de baby er is. Dit geeft rust. En rust heelt.

Stop op tijd met werken

Het helpt wanneer je meer uitgerust begint aan de bevalling. Vermoeidheid is een belangrijke trigger voor postpartum problemen. We zijn allemaal moe wanneer we pas bevallen zijn maar wanneer je al uitgeput begint aan de bevalling dan start je in het rood. Dat is een slecht plan, dat zie je zelf wel. Ik hoor je al zeggen dat je dan minder weken hebt ná de bevalling. Dat klopt, je hebt er 15 in totaal. Maar er bestaat zoiets als ouderschapsverlof, tijdskrediet en borstvoedingsverlof. Gebruik het systeem. Je kan zelfs onbetaald verlof nemen als je wil. Je zal er geen boterham minder door moeten eten want het bezoek brengt kraamkost mee. ;)

Relaxed moederschap 

Veel moeders brengen zich onnodig in de stress. Het is écht niet nodig dat je kindje al vanaf dag 1 alleen in slaap valt, alleen slaapt en zich alleen kan bezighouden. Het enige wat zo een baby nodig heeft, ben jij. Ja maar, mijn huishouden, hoor ik je zeggen. Daarom: investeer in een goede draagdoek. De plaatselijke vroedvrouwen kunnen je zeker helpen hiermee. Maak het jezelf gemakkelijk en draag je kind vaak. Lees hierover een goed boek (Célia Ledoux heeft er goede geschreven) en bereid je voor op zo weinig mogelijk doen en zoveel mogelijk tijd doorbrengen met je baby. Dat is ook goed voor de aanmaak van knuffelhormonen wat je borstvoeding weer ten goede komt en jullie hechting. Hele dagen met je baby op de zetel zitten en liggen is volstrekt normaal en gezond voor beide partijen. Laat je inspireren door moeders die hetzelfde doen en relax. Nu al!

Maak contact met de natuur

A walk a day, keeps the doctor away. Ik weet het. Je maakt je veel zorgen. Hoe je dat allemaal gaat doen straks, met twee, drie of zelfs vier kinderen. Je twijfelt of je wel de juiste keuze gemaakt hebt met nog een kind te willen. Je raakt soms in paniek na een slechte nacht of als kindje 1 ziek is: geen idee hoe je dat zou moeten doen met nog een baby erbij. Je huilt soms als niemand het ziet omdat je zo bang bent. De schrik slaat je om het hart als je denkt aan de eerste kraamtijd. Dat. Wil. Je. Echt. Niet. Meer. Ik geloof je. Echt waar. Een stevig contact opbouwen met jezelf is daarom heel belangrijk. Belangrijk dat je voelt hoe je jezelf tot rust kan brengen. Hoe je terug grond onder je voeten kan vinden. Wandelen in de natuur is daarvoor heel helpend. Dat hoeft niet lang te zijn, een kwartiertje is al veel. Tijdens de wandeling haal je diep adem en verzeker je jezelf ervan dat het allemaal in orde komt. Je zegt dat ook luidop. Voel hoe je voeten stappen op de grond. Wees je bewust van de natuur rond jou. Raak met je linkerhand de planten aan (links stimuleert de gevoelskant in je hersenen). Knuffel een boom. Spring een paar keer met beide voeten hard op de grond. (Niemand kijkt hoor.) Roep je naam. Roep de naam van je kind. Zoek positieve gedachten zoals “Ik kan het.” of “Het gaat mij lukken.” en herhaal deze twintig keer terwijl je stevig doorstapt. Als je bekkeninstabiliteit hebt: zoek je een plek middenin de natuur en doe al het voorgaande al zittend. Doe dit elke dag in de laatste zes weken van je zwangerschap. Je zal merken hoe je aan kracht wint. Dit gaat je echt helpen. De wandeling kan je verder zetten na de bevalling maar dan met je kindje op je buik in plaats van in de buik. Je zal huilen van ontroering de eerste keer wanneer jullie deze wandeling samen doen. Believe me.

Vertrouw op jezelf

Je staat zoveel maanden verder, je hebt wijsheid en ervaring erbij gekregen, je kent jezelf ook beter, je partner weet meer hoe hij kan helpen, je gaat sneller voelen wanneer het de verkeerde kant opgaat. Hoe sneller je de negatieve spiraal kan stoppen, hoe beter. Je bent echt meer voorbereid dan de eerste keer. Je hoeft niet heel de transformatie van vrouw tot moeder door te maken. Je doét het al. Je kan het al. Je bént het al.