Beste mevrouw De Block

Ik las onlangs dat u het boek “The gentle mom” aanbeveelt. Het boek waarin twee mama’s hun moeilijkheden bij het moeder worden in geuren en kleuren uitspreken. U drukte zich daarna nog sterker uit: als ik dit jaar 1 boek koop, moet het dát zijn. Nou, daar was ik heel erg blij mee. U weet dat uiteraard niet maar ik werk al jaren met de doelgroep prille moeders die na de geboorte van hun kindje de pedalen verliezen. Zowat alle problematieken tussen babyblues en kraambedpsychose in.   Toch belangrijk werk als je het mij vraagt.

Storm op zee

Wanneer vrouwen moeder worden dan gaat dat gelukkig meestal vlot. Maar ook zeer veel vrouwen raken het noorden kwijt. Ze voelen zich onzeker, bang, vol twijfel, radeloos, verdrietig, oververantwoordelijk en alleen. Moeder worden is een grote omschakeling en ze hebben daar tijd voor nodig. Ik weet niet of u zelf moeder bent maar u kent zeker het gevoel dat u moet wennen aan een nieuwe staat van zijn of een nieuwe functie of wat er gebeurt als u iemand verliest. Want deze vrouwen krijgen een kind maar verliezen ook een heleboel zoals bijvoorbeeld hun vrijheid, hun relatie, hun identiteit. Ze komen in een rouwproces terecht, en rouw is rauw en pijnlijk. Soms gaan ze te rade bij hun partner of vriendinnen maar soms is dat niet voldoende en gaan ze op zoek naar professionele hulp. Op dat moment komen ze bij mij terecht.

Baken op zee

Er wordt hard gewerkt in mijn praktijkruimte. Werken met jonge moeders betekent dat ik verantwoordelijk ben voor twee levens: dat van de moeder maar ook van, het soms erg jonge, kindje. Er wordt gepraat en geluisterd, gelachen en gehuild. We maken collages over het moederschap en over hoe ze zichzelf zien als moeder. We zorgen dat praktische beslommeringen worden aangepakt, dat ze terug grond onder haar voeten voelt dankzij meditatie en ademhalingsoefeningen. Ik geef haar hoop en perspectief. Dit is met momenten millimeterwerk. Soms is een moeder niet tot veel meer in staat dan huilen en al dat verdriet loslaten. Ik zit er dan dag na dag naast en help haar terug contact te maken met haar kindje. Dit vraagt tijd en vele uren werk. Ja, ik durf zeggen dat ik moeders voor erger behoed heb. Deze moeders hebben geen tijd om te wachten tot er iemand hen kan begeleiden. Ze hebben NU iemand nodig die adequate hulp biedt. Het is dat of verzuipen op zee.

Zorg en centen

Weet u wie ik ben? Ik ben geen psycholoog of psychiater. Ik ben Gestalttherapeut. Ik begrijp ten volle uw bezorgdheid dat u kwalitatieve geestelijke gezondheidszorg wilt voor de Belgische bevolking. Alleen heb ik het moeilijk dat u Belgische moeders en andere cliënten toegang tot mij en mijn collega-therapeuten wilt ontzeggen. Ik weet niet of u hiervan de impact correct inschat? Ten eerste zullen de wachtlijsten bij psychiaters en psychologen nóg langer worden. Ten tweede zullen er nog meer anti-depressiva en aanverwanten geslikt worden, wat zoals u wel weet dit land veel geld kost en bovendien niet helpend is. Ten derde geloof ik ook dat het aantal zelfdodingen de hoogte zal ingaan. Maar in mijn situatie zullen vooral veel moeders in de kou blijven staan. Weet u wat dat betekent? Ú wordt daardoor verantwoordelijk voor twee levens. En ik zal met de handen geboeid aan de zijlijn staan. Enkel en alleen maar omdat ik volgens de nieuwe wet eerst mijn master psychologie moet behalen. Dat zijn zeer veel levens die op de helling komen te staan. Ik ben zeker bereid tot bijscholing maar ik wil mijn mandaat behouden om met hart en ziel te blijven werken met mijn cliënten. Nou, als ik u één iets mag aanbevelen om zeker nog te doen dit jaar dan is het wel dit: ga eens een dag meevolgen bij een psychotherapeut, psycholoog en psychiater en voel zelf het verschil. Want dat wij, therapeuten, het verschil kunnen maken, daar ben ik rotsvast van overtuigd. Zeer welkom dus. Als u durft.

Lieve Van Weddingen, Gestalttherapeut en auteur van “Mijn baby lacht…nu ik nog!”

Een gedachte over “Beste mevrouw De Block

Reacties zijn gesloten.