Wat te doen als je wankelt?

  Soms gaat het de verkeerde kant uit. Zoals de Titanic een beetje. Je denkt dat je het nog wel redt maar opeens voel je je kapseizen. Dat vind je eerst totaal niet erg. Tot de ochtend dat je net hetzelfde wakker wordt als je bent gaan slapen. Je voelt je leeg, ellendig, uitgeput. En dat voelde je gisteren ook al. En eigenlijk de week ervoor ook. Maar kom, je trekt je stoute schoenen aan en begint aan de dag. Naarmate de dag vordert, voel je dat er weinig verandert. Je eet voldoende, je gaat naar buiten, je doet allerlei dingen maar er verandert niets. Je kan alleen maar uitkijken naar het moment dat je kind in bed ligt. Om dan als een hoopje ellende te zitten huilen in de zetel. Of als een blok in slaap te vallen.

Verloren gelopen

Dit zijn de moeilijkste dagen in het moederschap. Ze kunnen soms lang duren en de periode kan ook aanslepen. Het maakt je onzeker en angstig: gaat dit nog wel ooit voorbij gaan? Je weet ook niet meer goed wat je kan doen. Je bent gestopt met delen van je smart want teveel is teveel, denk je. Vriendinnen zijn schaars, die wil je niet blijven lastig vallen. Je partner durf je ook niks meer te vertellen uit angst dat hij je een slechte moeder vindt of je wil laten opsluiten in psychiatrie. Je familie weet ook van niks. Je vader zou zich toch maar zorgen maken, je moeder zou bij je intrekken en je zus met haar drie kinderen weet het allemaal beter. Besides, je wil niemand ongerust maken. Je weet het niet meer en je voelt je alleen. In vroegere tijden wist je wel ongeveer hoe je hiermee kon omgaan maar nu moet je ook nog eens dag in dag uit voor een mini-mens zorgen. Je zou voor minder panikeren, niet waar? 

Wat kan je nog doen?

1. Blijf de goede dingen doen

Ga een halfuur per dag naar buiten, eet, drink, slaap mee met je baby of peuter, beweeg zoveel mogelijk, zoek contact met moeder natuur, dans samen met je kind, zorg voor huid op huidcontact (in bad of in bed), verzorg je zelf.

2. Maak elke dag een lijst van dingen die je wél gedaan hebt

Veel moeders zijn nogal of veel perfectionistisch ingesteld. Daarbij horen vaak to do lijstjes. Je zal merken dat die lijstjes je behoorlijk kunnen irriteren en onder druk zetten. Daarom maak je nu lijstjes van de dingen die je gedaan hebt. Kleine, triviale dingen: je baby in leven gehouden, de vaatwasser leeggemaakt, gedoucht, de post uit de brievenbus gehaald, die dingen… 

3. Kom uit je isolement

Het is echt belangrijk dat je uit je isolement komt. Je partner in de eerste plaats heeft recht op je verhaal, je tranen, je angsten. Als een gesprek te moeilijk is dan schrijf je een brief. Durf ook eens te kijken welke vriendin jou kan helpen. Ze kan luisteren maar ook je praktisch helpen. Begin met kleine stapjes: een zin die je laat vallen tegen iemand, een kaartje schrijven naar een vriendin,…. Je hoeft niet direct heel je hart op tafel te leggen. 

4. Lach alsof

Heel onnozel maar het werkt. Uit onderzoek blijkt dat wanneer we lachen, ook al voelen we ons niet blij, onze hersenen toch gaan denken dat we gelukkig zijn en dat heeft natuurlijk zijn effect. Een goedkoop én gezond anti-depressivum als het ware. Waarmee je je lachspieren gaat trainen is heel persoonlijk. Ik vond Suske en Wiske’s lezen heel helpend in donkere tijden. Die boekjes waren ook net behapbaar voor mijn verloren ondergesneeuwd brein. Maar ik hoor ook andere zaken: films, moppenboekjes, cartoons, toffe liedjes, cabaretiers…. Zoek jouw bron van humor.

5. Verzorg je lijf

Wanneer je geest vast zit, dan is je lichaam dat ook. Vaak gaat eerst je lichaam in blokkade en dan volgt de rest. Het is dus uiterst wijs om je lichaam extra aandacht te geven. Durf daarvoor ook externe hulp in te schakelen van een fasciatherapeut, een osteopaat, een Shiatsu behandelaar, acupunctuur of nog iemand anders. Ook yogalessen of een cursus mindfulness kunnen veel in beweging brengen.

6. Schrijf je negatieve gedachten op

Koop een mooi boekje (kan online als je niet graag buitenkomt) en schrijf je gedachten, angsten en twijfels op. Deel alles. Geen censuur. Door ze neer te schrijven, woorden te zoeken, te benoemen desidentificeer je jezelf er ook een stukje van waardoor het je minder gaat bepalen. Je kan er heel misschien zelfs wat afstand van nemen. Tegelijkertijd kan het emoties losmaken, wat goed is want ook dat zet iets in beweging.

7. Werk aan je gronding

We raken verstrikt in ons hoofd omdat we teveel nadenken. Angst- of paniekaanvallen gebeuren omdat je je zo laat meesleuren door je gedachten dat je de grond onder je voeten kwijtgeraakt. Daarom is het belangrijk dat je ACTIEF dingen gaat doen die zorgen voor een goede gronding. Klassiekers zijn: onkruid wieden, het huishouden, op blote voeten lopen, dansen, schilderen (de muur welteverstaan), iets verbouwen, koken, kunst creëren, opruimen, in de tuin werken, iets in elkaar timmeren, handenarbeid van welke aard dan ook. Wanneer je baby in de draagdoek zit kan je geweldig veel van deze activiteiten doen. Waak ervoor dat je door je perfectionisme en/of uitstelgedrag niet constant een excuus (ja, excuus, niks anders) zoekt om geen actie te ondernemen. De meeste activiteiten kosten geen of weinig geld en geen voorbereiding.

8. Rule your mind

Je gedachten gaan alle kanten op en halen je naar beneden. STOP! Zeg stop tegen je gedachten, sta recht, kom uit bed en kom in beweging. Zoek voor jezelf een zin die je terug op het juiste pad brengt. Hang post-its op, herhaal de zin tien keer per dag, droom ervan,…. Geef je gedachten maar de macht die ze verdienen.

9. Zorg voor voldoende slaap

Slaaptekort is de dooddoener. Alles ziet er zwarter uit dan het eigenlijk is. Je kan niet meer relativeren, in perspectief plaatsen of kijken naar het grotere geheel. Alle hens aan dek dus om je meer slaap te geven. Dit betekent slapen wanneer de kleine dut, om 8u ’s avonds je bed in, ’s morgens in het weekend uitslapen want je partner neemt over. Indien nodig vraag je iemand om een paar dagen te komen logeren zodat jij enkel moet voeden of de fles moet geven en verder de zorg overlaat aan meneer of mevrouw Mc Phee terwijl jij slaapt. Dit is geen schande! Dit is slim.

10. Huil

Veel moeders houden het verdriet te lang binnen. Teveel schaamte, schuld, whatever. Dat kan even werken maar tranen zoeken altijd hun weg. En als ze vast komen te zitten in je lichaam dan voelt dat heel beklemmend. Je borstkas doet pijn, je hart krimpt samen, je hele lichaam staat onder druk. Daarvoor is huilen goed! Het zorgt voor lucht en ruimte. Als het nodig is, zet je maar een “bleitfilm” op. It helps.

Dit stadium zullen veel moeders herkennen als een kritische fase. Het is erop of eronder nu. Raak je terug op dreef dan ziet het er goed uit. Andersom kan dit het begin zijn van heel donkere tijden. Je staat op een tweesprong en je weet nog niet goed hoe en welke weg je gaat en kan nemen. Dat zorgt voor veel angst en onzekerheid. Hoedanook: je komt hieruit. Keep the faith.

2 gedachten over “Wat te doen als je wankelt?

Reacties zijn gesloten.