Beste mevrouw Rutten

U gaat over de tongen. U zet kwaad bloed. Uw voorstel om de optie te geven het zwangerschapsverlof te verdelen tussen vader en moeder maakt veel los. Origineel bent u nochtans niet. Want in 2013 kwam Open VLD ook al met zo een dwaas -excusez le mot- voorstel. Ik heb hierover toen ook al mijn bezorgdheid geuit. Die leest u hier.

Maar aangezien het gedachtengoed hardnekkig blijft terugkomen, wil ik toch nog eens meegeven waarom dat idee echt een slécht idee is. Het is zo, mevrouw Rutten, dat ik dagdagelijks moeders en vaders ondersteun in hun rol als ouder. Moederschap in het bijzonder is niet altijd een pad dat over rozen gaat. Ik spring in het bijzonder in de bres voor de moeders die het moeilijk hebben met de aanpassing aan hun nieuwe status als moeder. Ja, die moeders bestaan! Uit onderzoek blijkt zelfs dat 80% van de moeders zich niet helemaal gelukkig voelt als ze net moeder is geworden. Ook niet abnormaal, eerder zelfs een gezonde reactie op zoiets ingrijpends als een baby krijgen. Gelukkig is dat dipje een tijdelijk iets en vinden de meeste moeders relatief snel hun tweede adem terug. Maar dat wil dus zeggen dat moeders tijd nodig hebben om zich aan te passen. Moeders hebben tijd nodig om zich het moederschap toe te eigenen. Moeders hebben tijd nodig om fysiek te herstellen. Moeders hebben tijd nodig om hun kind te leren kennen en vice versa. Moeders hebben tijd nodig om uit te vissen wat voor hen als moeder belangrijk is. Zelfs als alles vlot verloopt, is dat een proces dat tijd en aandacht vraagt. Maar dan heb ik het nog niet over premature baby’s, complexe bevallingen, meerlingen en andere minder voorkomende situaties. Vijftien weken blijken in de realiteit eerder te weinig dan teveel. Door dat proces te versnellen, komen moeders nóg meer onder druk te staan. Ze maken keuzes waar ze spijt van krijgen. Ze doen dingen waar ze niet achter staan. Moeder en kind krijgen te weinig tijd om zich aan elkaar te hechten. Ik hoop toch niet dat ik u het belang van een veilige hechting moet uitleggen, mevrouw Rutten? Een vrouw bevalt maar een aantal keren in haar leven. Mogen we daar alstublieft ook een beetje onze tijd voor nemen? De eerste dagen, weken, maanden en zelfs jaren blijken uit onderzoek echt belangrijk te zijn voor de emotionele ontwikkeling. Daarop beknibbelen gaat niemand ten goede komen.

Weet u wat het gevolg zal zijn van moeders nog sneller weer aan het werk te laten gaan? Nog meer ongelukkige moeders in dit apenland. U wilt niet weten hoeveel moeders nu al ongelukkig zijn omdat ze hun baby te vroeg moeten achterlaten in de opvang. Moeders voelen zich nu al constant verscheurd tussen hun rol als moeder en als werkende vrouw. Ze voelt zich zo vaak tekort schieten, onzeker en falen. Een vrouw wordt daar echt ongelukkig van. Hoe zou u zelf zijn? Daar waar ze in Scandinavische landen de omgekeerde beweging maken, stelt u voor om de tijd die moeder en baby na de geboorte doorbrengen, nóg te verminderen. Om eerlijk te zijn: met alle hersencellen die ik heb… Ik. Begrijp. Dat. Niet. De moeder en het kind hebben er alle belang bij om zoveel mogelijk tijd te te krijgen om te doen wat er nodig is namelijk: een stevige band opbouwen. Dit laat de kans op  postpartum depressie bij de moeder dalen en zorgt op termijn voor gelukkigere kinderen. Ik begrijp zeer zeker uw intenties om de vader meer de kans te geven om te vaderen (daar sta ik achter) en om vrouwen professioneel meer kansen te geven. (daar sta ik ook achter) Maar beste mevrouw Rutten, niemand zit te wachten op uw voorstel. Vaders en moeders willen méér tijd met hun baby’s, niet minder. Ik zou hopen dat u als vrouw de moeders wat méér zwangerschapsverlof zou gunnen maar dat vindt u precies helemaal van de pot gerukt. U zegt namelijk dat, en ik citeer:“Wanneer ze bevallen van een kind, blijven de moeders uiteraard thuis. In de eerste plaats om te herstellen van een bevalling, die niet te onderschatten is. Maar het moederschapsverlof is veel langer dan medisch nodig is. Daardoor riskeren we dat het een gewoonte wordt dat vrouwen thuis blijven voor de kinderen.” Dat een zwangerschapsverlof langer duurt dan medisch noodzakelijk is, is ronduit schokkend. Nooit gehoord van knippen die niet genezen, bloedverlies, keizersneden en andere prettige bijverschijnselen van een bevalling? Maar vooral uw laatste zin vind ik tenenkrommend. Wat is er in godsnaam verkeerd aan thuis blijven voor de kinderen? Vijftien weken is niks op een mensenleven. Wordt het eens geen tijd dat jullie gaan kijken naar wat mensen écht nodig hebben om gelukkig te zijn?  Als een moeder WIL thuis blijven dan moet ze dat gewoon kunnen doen. Het is net de onmogelijkheid om die keuze in alle vrijheid te nemen dat zoveel moeders de das omdoet. Moeders moeten in de eerste plaats meer mogelijkheden krijgen om hun leven te organiseren naar hoe zíj dat willen. Daar worden ze immers gelukkiger van. Gezien onze hoge zelfdodingcijfers, de hoge cijfers van medicatie-inname en de stijgende aantallen van burn-out en depressie lijkt het mij helder dat de regering daar oplossingen voor zou bedenken. Maar u doet net het omgekeerde. Uw intentie mag dan wel positief zijn. Het effect is er één van afstand, disconnectie en ongeluk.

Beste mevrouw Rutten, dát kan toch niet uw bedoeling zijn?


Lieve Van Weddingen, therapeut en coach van zeer veel moeders en auteur van “Mijn baby lacht…nu ik nog!”

22 gedachten over “Beste mevrouw Rutten

  1. in-der-daad. bedroevend dat dit uitgelegd moet worden, maar bedankt om de moeite te nemen :-) het heeft niks te maken met vaders iets misgunnen. geef hen alsjeblieft ook meer verlof. het is – als ik juist gecheckt heb – 2016.

  2. hear hear… Fijn dat ze papa’s willen motiveren om ook thuis te blijven, maar om nu het aantal weken gewoon te houden en te verdelen over twee mensen? Geef de papa’s gewoon wat meer en maak die eerster 10 dagen (liefst iets langer) vaderschapsverlof verplicht. Baby’s zijn maar één keer baby.
    Ik ben zes maanden thuis geweest, zodat ik mijn dochter lang kon borstvoeden, en haar rustig kon laten wennen aan vaste voeding. Ik zou het niet anders gewild hebben.

  3. Naar wat ik er van begrepen heb is het zo dat ze ouders de vrijheid wil geven om te “kiezen”.Nu is het standaard zo dat de moeder recht heeft over een langere periode ouderschapsverlof dan de vader,máár er zijn ,geloof me of niet,óók vrouwen die liever vlugger terug naar hun job willen en waar de vader liever langer thuis zou willen blijven.We leven idd in 2016 waar er steeds meer vrouwen kiezen voor een carrière en deze liefst zo snel mogelijk willen verder zetten na een bevalling.

    1. Maar komt dat de hechting ten goede? En dus de gezondheid van het kind op langere termijn. En hoe gefundeerd is die keuze? Of is ze gestuwd door normen uit de maatschappij? ;)

    2. Linde Boonen: mannen en vrouwen hebben een zelfde potje ouderschapsverlof hoor. Dit staat trouwens los van het zwangerschapsverlof waar mevrouw Rutten het over heeft.

  4. En ook… Papa’s en mama’s moeten lang wennen aan hun nieuwe rol én de veranderde relatie. Er zijn al twistpunten en valkuilen genoeg, zonder dat we dan ook nog eens moeten ‘uitvechten’ hoe het verlof verdeeld wordt en wie voor het kindje mag of moet zorgen…

  5. Dat is gesproken! Ik wens het mevrouw Rutten toe een premature baby met verborgen reflux en koemelkeiwitallergie aan zware medicatie en hoogst hypoallergene melk. En geloof mij dit is geen uitzonderlijk geval, heel wat baby’s sukkelen hiermee. 8 maanden alvorens mijn baby liggend kon slapen zonder het uit te schreeuwen van de pijn. En dat ook mama en papa voor het eerst weer eens een nacht konden doorslapen en terug wat mens werden. Terwijl ik dan al als mama terug 5 maanden aan het werk was. En mij hoor je daar niet van klagen want die eerste 3 maanden thuis waren een hel, ik zat heus niet te profiteren zoals mevrouw Rutten suggereert maar met een huilbaby in een draagdoek 24/24u en 7/7. En zelfs vanaf de 4de maand toen mijn baby meteen volledige dagen van 7u30 tot 17u30 naar de opvang moest bleek dit te vroeg. Mijn kindje at niet, van de stress en het ongemak in de opvang (want ook daar is er heus nog werk aan de winkel) 15 kinderen tss 4 maand en 3 jaar oud voor 2 verzorgsters blijkbaar wettelijk toegestaan maar in realiteit chaos allom. Mijn punt, mevrouw Van Weddingen heeft het juist. Voor het welzijn van moeder en baby mag er aan de huidige verlofperiode niet geraakt worden (tegendeel). Evenals voor werkgever lijkt mij dit evident want heeft die niet liever een gemotiveerde werkkracht op 100% terug aan het werk dan een uitgeputte werknemer op 50% van zijn kunnen?

    1. Volledig mee akkoord.. ik wens het mevrouw Rutten toe om hetzelfde mee te maken want het is zeker niet eenvoudig.

  6. Helemaal mee eens, en dan heb je het nog over de best mogelijke situatie van 15 weken. Ik moest jammer genoeg al veel vroeger thuisblijven en had dus maar 9 weken na mijn bevalling, die heel zwaar was. De gynaecoloog stelde voor om mij nog minstens een maand langer te laten bekomen en genezen, maar ik durfde gewoon niet, ongerust wat mijn werkgever, collega’s en de mensen rond me zouden zeggen. Verder dacht ik nog dat ik mezelf misschien wel beter zou gaan voelen door te werken… Bijna 2 jaar heb ik gedaan wat ik kon en ben er volledig onderdoor gegaan… nu ben ik al 3 jaar thuis en kost het me immens veel moeite om er terug bovenop te komen… Ja, nu besef ik wel dat ik toen veel meer hulp had moeten aannemen en de tijd had moeten durven nemen… maar dat is nu te laat natuurlijk…

  7. Goed voorstel van mevrouw Rutten. In samenspraak met de partner zou dit mogelijk moeten zijn.. Beter dan de commentaar van mevrouw Van Wendingen die blijkbaar mannen niets gunt. In haar heel betoog geen één woord over mannen en hun wens om ook langer thuis te blijven bij een geboorte.

    1. Als je mijn vorige blog over dit voorstel leest, zie je dat ik pleit voor méér verlof voor zowel vader als moeder. Maar 15 weken verdelen is gewoon een zielig stuk taart nog eens in twee moeten snijden.

  8. Politici zijn enkel geïnteresseerd om zo lang mogelijk met hun gat op die warme en zeer comfortabele stoel te blijven zitten. Er zou een tussentijds evaluatiesysteem moeten komen zoals bij elke werknemer om hypocryten en opgeblazen ego ’s met gebrek aan empathie te confronteren met de schade die ze aanrichten bij juist die mensen die voor hen stemden. Oeps zijn ze volledig vergeten tot de volgende verkiezingscampagne 😁😁😁😁

  9. Ik ben zelfstandige, mijn man ook. Wij hebben twee kids en zowel papa als ik heb twee keer twee weken zwangerschapsverlof genomen en toch lang borstvoeding gegeven en heb een heerlijke supersolide band met mijn schatten… zo kan het dus ook! Bedienden en Hun luxeprobleempjes! Als wij ziek zijn werken we door, als we zwanger zijn ook en als we 70 zijn werken we vaak nog omdat we geen pensioen hebben…

  10. Ik begrijp niet waarom iedereen ervan uitgaat dat een vader niet even goed voor een pasgeboren baby kan zorgen. Het voorstel gaat over een KEUZE die aan ouders wordt gegeven. Die keuze geldt uiteraard niet voor moeders die zelf 6 maanden kunnen thuisblijven met hun pasgeborene, maar voor vrouwen die dat niet kunnen doen. Ik ben zelf een jonge moeder met 2 kinderen. Drie jaar geleden heb ik een eigen zaak opgericht. Toen ik 8 maanden geleden bevallen ben, kon ik niet kiezen om langer dan een maand thuis te blijven. Daarom heeft mijn man 2 maanden de zorg voor ons zoontje op zich genomen via ouderschapsverlof. Mijn man heeft dat fantastisch gedaan, ik had het zelf niet beter kunnen doen! En wees gerust, de gezondheidsproblemen waren ook hier veelvuldig aanwezig. Echter om thuis te kunnen blijven heeft mijn man moeten inboeten aan loonsinkomsten. Mocht hij de keuze gehad hebben om het moederschapsverlof over te nemen, zou dit niet het geval geweest zijn. Voor ons zou die keuze dus wel een mooi geschenk geweest zijn. Gelukkig zijn er nog moeders die niet depressief worden als ze terug moeten gaan werken, want naast moeder ben ik ook werkgever. Ik weet dus ook hoe moeilijk het is afwezige werknemers te vervangen en uit te betalen. Uiteraard moeten moeders en vaders de kans krijgen om op hun plooi te komen, maar we moeten ook niet overdrijven. Als je langdurig wil thuisblijven voor de kinderen, kan dat sowieso altijd, als Huisman of huisvrouw. Niet op de kosten van een ander

  11. Als de 14 weken vrij te verdelen valt over beide mensen heb ik daar niks op tegen. Dat maakt de bestaande regeling net wat makkelijker. Maar typisch weer als je een hand krijgt gaan we voor de arm en willen we onze sociale zekerheid nog wat zwaarder belasten. En ja ik weet waarover ik spreek ik werk namelijk weer sedert een week en ik had het graag verdeeld met mijn man om zelf wat vroeger te gaan werken (niet iedereen heeft die grote periode nodig om aan te passen al helemaal niet als je 14 weken met regen en koud weer buiten zit) en hij had met plezier die weken overgenomen van me.

  12. Heel mooi stuk! Ik sta volledig achter elk argument… Ik heb zelf niks tegen een baby die meer tijd zou mogen spenderen met zijn papa.. maar ik ben er wel rotsvast van overtuigd dat de band tussen mama en baby de eerste tijd sterker is dan die tussen papa en baby. Het moment waarop kleine baby en moeder negen of meer uren gescheiden worden, NOG vervroegen, lijkt me geen goede zaak. Ook al popelt de mama in kwestie om weer aan de slag te gaan (wat ik ook goed snap!). We mogen ook aan de noden van de baby denken..

    Er zullen ook vrouwen zijn die zich meteen na de bevalling tiptop voelen, maar ik ben er zeker van dat Mevrouw Rutten geen keizersnede met liters bloedverlies en bijhorende bloedtransfusie (en bloedarmoede) heeft nodig gehad..

    Het ergste vind ik nog dit: ik werk zelf met sociaal kwetsbare (vaak allochtone) vrouwen. Ik ben er 100 procent zeker van dat veel van hun partners gaan vinden dat ze ook “recht” hebben op een maandje extra ‘vakantie’ als de baby er is. Die sturen hun vrouw werken ook al is zij of de baby daar niet klaar voor. In veel van die gezinnen is het namelijk nog steeds de man die de baas is, helaas. Ik vrees dat mevrouw Rutten die doelgroep helemaal over het hoofd ziet…

  13. Wel. Een dergelijke blog post lezen vind ik persoonlijk “tenenkrullend”. Heb al lang spijt dat ik deze gelezen heb in plaats van diezelfde tijd samen met mijn kindjes te zijn. Want in tegenstelling tot de vrouwen krijgen wij zo goed als GEEN tijd voor onze kindjes.

    Ik heb het desbetreffende wetsvoorstel niet in detail gelezen. Maar zelf de keuze hebben wil zeggen dat als iemand het nodig zou vinden om langer te nemen, dan is dit zeker goed voor mij. Als anderen kiezen om dit te delen tussen man en vrouw, dan is dit ook goed voor mij. Tenminste de keuze hebben is een goede zaak.

    Helemaal in het begin van uw post hebt u het over dat u zowel vaders als moeders begeleiding geeft. Verder in de post vind ik het toch vooral naar één kant gaan hoor. Voor de vader verandert er niets of wat? Ook wij willen die band tijdens de eerste maanden hechter maken.

    Medisch gezien te lang! Ja hoor. Er zullen zeker wel bevallingen zijn met complicaties. In dat geval, by all means, neem zo lang u wil. Bevallingen waar alles goed gaat hebben zeker geen 15 weken nodig, medisch gezien dan. Ook ik heb twee kindjes, twee keer met een grote ‘knip’. Alé, dit is op 6 à 8 weken terug in orde.

    Emotioneel kan u misschien meer tijd nodig hebben, maar dit staat los van het medische. En daarbij, ook wij mannen, willen emotioneel gezien wat meer tijd met onze kindjes. Ok, in Scandinavië waar zowel mannen als vrouwen meerder maanden krijgen geniet ook mijn voorkeur maar dat zie ik nog niet snel gebeuren.

    Kortom… In de tussentijd, denk ook eens aan de mannen/vaders en geef de keuze aan de mensen zelf. Die hoeft u niet te maken.

    1. Ik vind zeker ook dat vaders moeten kunnen vaderen (dat staat duidelijker in de blog die ik in 2013 schreef, maar ik wou niet in herhaling vallen). Maar ik pleit voor meer verlof voor allebei! Gaan knibbelen aan ocharme die 15 weken is echt geen oplossing en komt niemand ten goede.

  14. Bij mij is het al wat lange geleden, ik ben al grootmoeder, maar ik vind ook dat we moeders de tijd moeten gunnen. Beknibbel dus niet op wat moeders nu krijgen, maar geef meer en soepeler mogelijkheden aan de vaders om hun rol de leren invullen.
    Ria

Reacties zijn gesloten.