Moederen als KOPP-kind

shutterstock_337787171KOPP watte, hoor ik je al vragen. KOPP is het acroniem voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Dit is een sterk onderkend probleem dat je als moeder toch vaak parten kan spelen. Ik licht toe wat de gevolgen zijn voor een KOPP-kind, waarvan je last kan hebben als volwassene en hoe je als moeder voor jezelf kan zorgen.

KOPP

KOPP staat dus voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Je groeide op met een vader of moeder met een psychische stoornis (bipolair, borderline, angststoornissen, eetstoornis, narcisme, psychose, paranoia, OCD, dementie, schizofrenie, autisme,…), een langdurige depressie of een verslaving. Als ik rond mij kijk in mijn onmiddellijke omgeving dan zijn er best veel mensen die hieraan voldoen en daar wordt te weinig bij stilgestaan. Vele klachten als volwassene zijn soms terug te voeren tot de context waarin je bent opgegroeid. De gevolgen voor jou als kind waren niet min en dat laat zich voelen in alles wat je doet: aangaan van relaties, moeder zijn, je werk en hoe je voor jezelf zorgt.

Jij als KOPP-kind

Wanneer je groot wordt in een gezin waarbij één of beide ouders psychische problemen heeft dan groei je anders op dan het kind dat zorgeloos door het leven gaat. Je kan zelf erg angstig worden omdat je bang bent zelf ziek te worden. Je schaamt je omdat je vader of moeder raar doet. Je gaat gebukt onder het geheim dat niemand mag weten. Je doet je sterker voor dan dat je je daadwerkelijk voelt. Je voelt je vaak machteloos omdat je geen grip krijgt op de situatie. Vaak ben je verdrietig omdat je een échte moeder of vader mist die voor je zorgt. Misschien zet je je af tegen de situatie en word je rebels. Of ga je net heel erg zorgen dat alles blijft draaien en niemand last van je heeft. Je wordt als het ware onzichtbaar en de perfecte dochter of zoon. Je voelt je vaak heel verantwoordelijk omdat je hoopt dat door jouw gedrag het allemaal zal beteren. Je kan niet echt kind zijn en je bent op je hoede voor wat zal komen. Je durft je moeilijk te hechten. Je komt tijd en aandacht tekort waardoor je bepaalde elementaire vaardigheden niet kan ontwikkelen. Ik denk daarbij aan omgaan met emoties, zorg leren ontvangen, voor jezelf opkomen en meer van die kwaliteiten. Sommige kinderen nemen de huishoudelijke taken op zich waardoor hun schoolresultaten eronder lijden. Je kan heen en weer geslingerd worden tussen boosheid en verdriet, aantrekken en afstoten. Er is een groot risico tot het ontwikkelen van parentificatie: het fenomeen waarbij je als kind geneigd bent of wordt verplicht een aantal taken op jou te nemen omdat je moeder of vader hiertoe minder of niet in staat is. Daardoor cijfer je je eigen behoeften weg. Andere kinderen ontwikkelen dan weer een sterke ik-kan-het-wel-zelf houding waarin ze moeilijk hulp kunnen vragen.

Natuurlijk is het niet allemaal negatief. Alles wat op onze weg komt, biedt ook kansen. KOPP-kinderen ontwikkelen een zesde zintuig en zijn heel sensitief voor het mentale welzijn van anderen. Ze zijn empathisch en hebben een hoge verantwoordelijkheidszin. Ze kunnen goed luisteren en zorg dragen voor anderen. Ze zijn meester in het lezen van anderen en weten heel goed hoe ze conflicten kunnen vermijden. Al deze voordelen zijn mogelijk aanwezig, elk kind is anders en zal ook anders omgaan met de situatie.

Het KOPP-kind wordt moeder

Het hoeft geen uitleg dat je als KOPP-kind anders aan het moederschap begint dan een kind dat in alle veiligheid en met veel zorg en aandacht is groot geworden. Je zal het daarom graag “anders” willen doen en een grote verantwoordelijkheid voelen om je kinderen met de allerbeste zorgen te omringen, zowel psychisch als materieel. Failure is not an option. Misschien vind je het moeilijk om je kinderen teleur te stellen? Jij hebt zeer veel teleurstellingen moeten slikken waar je totaal geen enkele erkenning voor hebt gekregen en dat wil je je kinderen niet aandoen. Je kan als volwassene worstelen met angststoornissen, depressies en humeurschommelingen. Je nood aan controle is hoog en je weet vaak niet waarom. Je voelt dat je in een cirkel draait zonder dat je zelfs weet waar het begin ooit was. Je vindt het misschien moeilijk om je te hechten aan je kinderen omdat je niet weet hoe dat juist moet. Je voelt dat je overbeschermend bent naar je kinderen toe maar je weet niet hoe het anders kan. Je wilt het aller-allerbeste voor je kinderen en tegelijkertijd loop je hierbij tegen je beperkingen aan: je ergste nachtmerrie. Je zorgt uitstekend voor je kinderen en ze zullen niets tekort komen. Je bent ook bereid daar erg ver in te gaan en hierbij over je eigen grenzen te walsen. Hulp vragen is voor jou moeilijk en je doet het liever alleen want daarop kan je honderd procent vertrouwen. Je bent heel empathisch en gericht op je kinderen en je partner.

Wat kan je doen?

Wanneer je een kind bent van een ouder met psychische problemen dan word je extra belast en uitgedaagd in het leven.

  • Schuif je verleden zomaar niet onder de mat want het heeft zeker invloed op je huidige functioneren.
  • Vertel aan je partner waar je vandaag komt zodat hij of zij kan begrijpen wat de oorzaak is van soms ongewoon gedrag. Censureer niet.
  • Besef dat je niet alles altijd alleen moet doen: hulp vragen is helemaal okee.
  • Laatje doordringen van het feit dat je als moeder niet perfect hoeft te zijn. Ook al moet je soms je kinderen teleurstellen of ontgoochelen, het wil niet zeggen dat je een slechte moeder bent of dat je je kinderen traumatiseert. Jij bent je moeder niet. Of je vader.
  • Wanneer je je zelf down voelt of al jarenlang worstelt met een negatief zelfbeeld, humeurschommelingen, angsten, een depressief gevoel of onverklaarbare fysieke of psyschische klachten, dan zoek je best hulp in de vorm van begeleiding. Je verleden kan je niet meer veranderen maar je kan het wel op een manier een plaats geven zodat het je minder bepaalt in je leven.
  • Zorg goed voor jezelf: eet, drink, beweeg, maak tijd voor jezelf. Dat is helemaal gezond en nodig. Je kinderen gaan zich niet verwaarloosd voelen en jij kan jezelf opladen. Het kan zelfs dat jij iets meer me-time nodig hebt dan de gemiddelde vrouw. Je draagt ook een zwaardere rugzak mee dus onderweg vaker rusten, is heel logisch. Aanvaard dat ook in plaats van er tegen te vechten. Je verliest alleen maar energie.
  • Als laatste is het belangrijk om je moeder of vader te vergeven. Ze deden wat ze konden. Wanneer je de mogelijke negativiteit kan loslaten, zal je merken dat er veel in beweging komt en je rust vindt.

Jij bent uniek zoals iedereen dat is. Durf eens even te kijken naar vroeger om dan krachtiger te leven in het nu.

Meer info op: http://www.koppvlaanderen.be

2 gedachten over “Moederen als KOPP-kind

Reacties zijn gesloten.