Gezond moederen tijdens een dip

shutterstock_417038137De grootste vrees van de mama’s die bij mij in begeleiding komen, is dat ze hun kinderen levenslang beschadigen. Wanneer je als moeder door een dip gaat dan gaat dit niet ongemerkt voorbij aan je omgeving. Vooral kinderen -groot of klein- pikken heel veel op van wat er rond hen gebeurt. Huilbaby’s veranderen in goedlachse bengels wanneer mama zich beter voelt en zich makkelijker kan verbinden. Kinderen hun gedrag verandert wanneer mama terug wat vrolijker door het huis loopt. Bas cijfert zich minder weg sinds mama genezen is. Uiteraard voelen kinderen dat er “iets” aan de hand is en dat je je niet goed in je vel voelt. Hoe klein ze ook zijn, ze zijn veel sensitiever dan wij ooit zullen weten. Of ze nu hiervan schade zullen ondervinden op lange termijn vind ik op zich een erg beklemmende vraag want mocht je het anders kunnen, dan zou je het zeker anders doen. Probeer uit het zelfoordeel te blijven want dat haalt jou toch alleen nog meer naar beneden en wie wordt daar nu beter van? Je doet wat je kan en dat is al heel wat. So, relax, om mee te beginnen. Het is bovendien erg onvoorspelbaar wat voor kinderen nu wel of niet blijft “plakken” als life changing event. Sommige kinderen laten voorvallen gewoon van zich afglijden, andere kinderen pikken elke ruzie mee die papa en mama hebben. Veel hangt dus ook af van de persoonlijkheid van het kind. Uiteraard kan je zelf ook veel doen om je kind te ondersteunen in deze moeilijke periode waar jullie met z’n allen doorgaan. Hierbij een paar richtlijnen om over na te denken.

1) Wees eerlijk..

maar overdrijf niet. Het is voor een kind makkelijker om te horen wat er gaande is dan dat het moet omgaan met een moeder die een happy bunny speelt maar zichtbaar vanbinnen wegkwijnt. Dit zorgt voor dubbele boodschappen wat voor een kind erg verwarrend is. Bovendien ga je je kind ook duidelijk meegeven dat dit niéts te maken heeft met hem of haar. Dit is iets van mama. Mama worstelt. Mama zoekt. Daar heeft dat kleine ukje geen schuld aan. Onthou dat kinderen (ook baby’s) veel meer zien en voelen dan de gemiddelde volwassene. Belangrijk om zo vaak mogelijk een congruent beeld te geven. Maar…

2) Pas op voor overbelasting

Kinderen zijn niet enkel heel sensitief maar ook nog eens heel erg wijs. Ze passen zich zonder verpinken aan aan de situatie. Mama voelt zich niet goed? Dan zal ik wel voor haar zorgen! Mama heeft het druk met zichzelf? Dan maak ik mij onzichtbaar. Mama wordt vrolijk van mij? Dan toon ik geen verdriet meer. Mama is moe en kan geen lawaai verdragen? Dan speel ik stilletjes in een hoekje. Ook al ben je eerlijk tegen je kind, behoed jezelf dat je je kind gaat gebruiken als goedkope therapeut om je load of shit bij neer te leggen. Doe dat bij een volwassene.

3) Zorg voor omkadering

Kinderen leven erg in het nu. Alles wat gebeurt, komt bij hen binnen. Wat nu is, zal misschien voor de rest van hun leven zo zijn. Gaat mama dan heel haar leven zo verdrietig zijn? Het is heel belangrijk dat je hen perspectief geeft. Dit gaat over. Dit gaat voorbij. Mama wordt geholpen. Denk niet dat kleine kinderen of baby’s hier niets van begrijpen. Het is ook voor hen belangrijk om omkadering te krijgen. Alleen al je intonatie zal zorgen dat ze de boodschap begrijpen. Alleen al dat je op dat moment aandacht besteed en hen serieus neemt, betekent veel. Er komt een tijd dat het makkelijker is. Hoe moeilijk het nu ook gaat, alles gaat voorbij. Herhaal dit elke dag. Ook voor jezelf. ;)

4) Veiligheid is key

Kinderen zijn natuurlijk ontzettend bang dat er iets met hun mama of papa gaat gebeuren. De gedachte alleen nog maar dat mama heel erg ziek is of misschien wel doodgaat of naar het ziekenhuis moet of weggaat, is voor kinderen een heel enge gedachte. Het is aan jou om daar rond veiligheid en fundament te bieden. Mama gaat niet weg. Mama blijft hier. Oudere kinderen kunnen de angst hebben voor zelfdoding. Durf dit bespreekbaar maken door een diepgaand gesprek te voeren met je kind. En stel hen hierin gerust.

5) Waak over structuur en geborgenheid

Kinderen houden van structuur en routine. Wat zeg ik: they love it. Doe je best om zo goed mogelijk de structuur van vroeger aan te houden. Ga niet teveel sleutelen aan routines omdat het jou beter uitkomt of omdat je het niet meer kan opbrengen. Denk er dan eerder aan om iemand te vragen om te komen helpen dan constant te verwachten dat de kinderen zich aanpassen aan jouw gemoedstoestand. Soms is het nodig om je op te laden wanneer er geen kinderen zijn om dan in die paar uur het beste van jezelf weg te geven om dan als een pudding in elkaar te zakken als ze slapen. Hou voor ogen dat dit tijdelijk is en ook voorbij gaat.

6) Draag zorg voor de relatie met je kind

Als je je slecht in je vel voelt, is alles teveel. Een legoblokje dat op de grond valt, kan al heel je systeem op scherp zetten. Eten maken, omgaan met een peuter of puber, naar de winkel gaan, je kinderen in bed krijgen of in bad, discussiëren over welke beker nu de beste is… Het kunnen allemaal ontzettend hoge bergen zijn waarmee je moet omgaan als je je ellendig voelt. Het zal misschien vaker dan gemiddeld gebeuren dat je uit je sloffen schiet, begint te roepen of in het slechtste geval doet wat je gezworen had nooit te doen: een tik uitdelen. Je voelt heel goed dat dat niet is wat je wilt. Probeer mild te blijven voor jezelf op zo’n moment en praat er achteraf over met je kind. Laat je kind duidelijk voelen dat wat jij deed niet oké was en dat je je uiterste best gaat doen om ervoor te zorgen dat het nooit nog gebeurd. Wat gebeurd is, is gebeurd maar de relatie tussen jou en je kind kan je echt nog stevig aanhalen op zo een moment maar je moet er wel de tijd voor nemen. Voel je bij jezelf dat je  vaak (lees: dagelijks) agressief uit de hoek komt (fysiek of verbaal), aarzel dan niet om hulp in te roepen van een therapeut of psycholoog.

7) Lees deze tips nog eens door

Wat kan je doen als je wankelt?

8) Wees voorspelbaar

Kinderen die groot worden met een mama (of papa) met een tijdelijk psychisch probleem kunnen op latere leeftijd moeite ondervinden met het aanknopen van relaties maar ze weten soms ook minder goed wat ze van iemand anders kunnen verwachten. Ze durven nogal makkelijk over zich heen laten lopen of vinden het moeilijk om anderen te vertrouwen. Dit is allemaal gedrag waar je enerzijds extra waakzaam kan voor zijn maar ook waar je extra aandacht kan aan gaan besteden. Communiceer uitvoerig met je kind over wat er gebeurt, ontlast hem tegelijkertijd zoveel mogelijk, laat je kind nog kind zijn en zorg ervoor dat jullie relatie niet beschadigd geraakt. Het is vooral de onvoorspelbaarheid die kinderen erg onveilig laat voelen. Als je daar al wat meer grip op kan krijgen, dan ben je al een heel eind weg. Als het met periodes moeilijk is om voorspelbaar te zijn en te blijven, kan een weekkalender helpen. Hierop noteer je alles wat er gepland staat maar ook wat jullie gaan eten die week. Dit geeft niet alleen jou houvast maar ook je kinderen.

Door een dip gaan, kan iedereen overkomen. Dit kan dagen, weken, zelfs maanden duren. Dat hoeft geen drama te betekenen voor je omgeving. Je hebt ook rustige dippers of introverte dippers of dippers die in stilte lijden en hun omgeving ontzien. Maar wees eerlijk met jezelf. Wanneer het al maanden een vlakke lijn is, je geen verandering voelt, je vastzit, je heel donkere gedachten hebt of als je geen contact meer kan maken met jezelf en/of je omgeving dan is het echt nodig om hulp te zoeken. Je kinderen zullen je dankbaar zijn.

 

2 gedachten over “Gezond moederen tijdens een dip

  1. Bedankt Lieve. Ik wou dat ik dit had gelezen aan het begin van mijn burn out. Denk dat het bij ons nog allemaal min of meer ok gelopen is, maar op die momenten dat je van niets meer zeker bent, hou je je wel vast aan dit soort artikels.

Reacties zijn gesloten.