De kracht van meditatie

Tien jaar geleden startte ik mijn therapieopleiding. Elk weekend hadden we een andere docent, ik geloof dat we aan blok drie zaten toen deze tot dan onbekende docent het lokaal binnenwandelde. Hij zag er groot uit en wat lief gevaarlijk. Met een rood linnen hemd en hij droeg een lederen boekentasje bij zich. Daaruit haalde hij een kleine klankschaal en zei:”Laat ons starten met een korte meditatie.” Ik dacht:”Waar ben ik nu beland? Één of andere sekte? Moet dat nu echt, dat zweverige? Hier had ik toch niet voor gekozen? Kan ik nog weglopen?” Ik had vaag al wel gehoord van meditatie maar het zelf nooit gedaan. Ik wist ook totaal niet wat de bedoeling was. Maar niemand protesteerde (spijtig) dus ging ik maar in een actieve zithouding op mijn stoel zitten en daar ging ik. Man! Wat een foltering. Na een minuut wist ik al niet meer waar kruipen van de onrust en pijn, overal. Het zweet brak mij letterlijk uit. Ik kreeg het warm. Overal! En jeuk! En mijn hoofd ontplofte. Nergens aan denken, nergens aan denken, dacht ik. Is dat hier bijna gedaan?? Wat is hier eigenlijk het nut van? Bevrijd mij uit mijn lijden!! Gelukkig, daar sloeg de man twee keer weer op zijn schaal. Zucht. Ik vond er echt geen bal aan. Ik was vooral blij dat het voorbij was. Deze beproeving herhaalde zich dat weekend nog een paar keer. En dat deed ze vele keren gedurende die vier jaren opleiding. Maar ergens halverwege het eerste jaar gebeurde er iets.

Oefening

Ik merkte dat ik begon uit te kijken naar de weekends met de docent in kwestie. Hij was de enige die meditatie gebruikte als middel om ons gewaarzijn te trainen en ik voelde dat het mij deugd deed. Ik voelde mij alerter en rustiger tegelijkertijd. Op sommige momenten werd ik er helemaal zen van. Op andere momenten gierden de emoties door mijn lijf. Maar ik bleef zitten. En ik doorstond wat er op mij afkwam. Ik leerde observeren zonder erin meegesleept te worden. Ik voelde hoe deugddoend het kon zijn om in stilte te zitten. Gewoon te zitten. En te focussen op mijn ademhaling om niet meegesleept te worden in de stormen waarin ik mij soms bevond. Ik leerde dat het niet de bedoeling was om mijn hoofd leeg te maken. Dat kon helemaal niet, zei de goeroe. Gedachten komen en gaan, het is training van de geest om er niet door meegesleept te worden, aandachtiger door het leven te gaan en minder reactief te zijn. Aha-Erlebnis!

Way of life

Ik werd er meer bedreven in en gebruikte het in mijn praktijk als therapeut en later ook als coach. Er zijn periodes geweest dat ik er minder mee bezig was maar ik voelde vanbinnen een verlangen. Het verlangen om thuis te komen in die rust, bij mezelf, in de essentie. Je weet pas wat het is als je het zelf doet. Intussen na tien jaar is het een beetje mijn ding geworden. Ik ga niet altijd expliciet elke dag op mijn kussen zitten maar mezelf aanmanen om naar die rustige geest terug te keren is iets wat ik op een dag zeer vaak doe. Gronding, aarding, ademhaling, aandachtig zijn…het zijn allemaal enorm waardevolle en essentiële zaken in mijn leven geworden. Thank god dat ik dit had in tijden van woelig water.

Milde, open aandacht

Afgelopen week had ik mezelf getrakteerd op een tweedaagse retraite met Edel Maex, zo een beetje de mindfulness goeroe van België en Nederland. Voor hem is mindfulness gelijk aan meditatie. Ik wil graag met jullie delen hoe hij het ziet omdat het zo een eenvoudige manier is om mindfulness en dus ook meditatie uit te leggen. Het gaat om de emoties, zowel diegene waar je blij als verdrietig van wordt of boos of angstig, te verwelkomen. Waarom zou ik dát doen?? Ik hoor het je al zeggen. Ja, inderdaad: waarom zou je dat doen? Het liefste lopen we heel hard weg van de ellende of al ons gepieker of onze angsten. Wanneer we uitgedaagd worden door het leven zijn er twee favoriete methodes om daarmee om te gaan: wegduwen. Onder wegduwen valt ook: de schuld op iemand anders steken of het minimaliseren of andere sluwe tactieken. Of we worden erin meegesleept: dát hoef ik wellicht niet uit te leggen. Wanneer we mediteren, kijken we alles diep in de ogen. Zonder oordeel. We aanschouwen. Wat Maex daarbij zegt is:”Goeiedag.” We wensen wat er voorbij komt het beste toe. (Goedenavond eenzaamheid!). Vervolgens gaan we echte interesse tonen voor onze storm:”Hoe gaat het?” (Ja, eenzaamheid. Hoe gaat het nu eigenlijk met jou?). En als laatste verwelkomen we wat er is. (Welkom eenzaamheid). En je doet de deur open. Je kijkt naar wat er is, je voelt wat er komt. Soms is dat rust. Soms is dat onrust. Het is wat het is. Ik hoor nu geregeld in mijn oor “Goeiedag, hoe gaat het, welkom.” Het helpt. Echt!

Omgaan met het leven

In essentie geeft meditatie je een manier om om te gaan met wat er allemaal gebeurt in je leven. Het is een “bejegeniswijze”. Een manier die noodzakelijk is om het leven te leven en met momenten niet te verzuipen. Je kan je problemen ook verzuipen in de wijn, alleen is dat iets minder gezond. Want de onderzoeken zijn legio. Meditatie doet wetenschappelijk bewezen van alles met de hersenen. Allemaal positieve dingen! Je wordt er empathischer van en tegelijkertijd zorgen je hersenen ervoor dat je minder overgeleverd wordt aan je emoties waardoor je dus minder impulsief reageert. Je denkt sneller en wordt creatiever. Angstgevoelens worden minder en meditatie heeft een bewezen effect in de genezing van depressies. In het algemeen is het dus heel gezond voor lichaam en geest. Maar bovenal krijg je een handvat waardoor je het gevoel krijgt krachtiger in het leven te staan en het zelf in handen te nemen. Ik ben fan!

Wil je ook aan de slag? Op deze sites vind je concrete tips, meditaties en literatuur.

Mindfulness en meditatie

Trainen van je geest met aandacht